by empoweringpeople | May 21, 2018 | communication
This is the era of digitalization. Bringing enormous power to the people. Everyone has access to anything. Tools and instruments are for grabs. You can build a business in a minute. Anything is possible. But while all is done through bits and bytes, the most powerful instrument can not be digitized.
Powerful is he or she who masters the power of communication. Touching people, connecting on a level that matters.
Although the friendly robot Pepper is conquering the world with its sympathetic looks and big eyes, it lacks the power to truly connect. Thank goodness! Being human still has its advantages, also in the digital age. But it may require some extra effort to really master this unique instrument.
We are all apprentices for life, so keep learning; experiment, fail and improve.
Whether you are building something new or changing something old. Communication is the way to connect and to engage with your audiences. To influence people. It is essential in bridging the cap with millenials. It’s key in making work of inclusion. In working on your company culture and your workforce of the future.
Everything is communication and communication is everything.
And also ….. communication is a two way street. The days of sending your message and having impact are gone. Communication goes both ways. So all parties need to be ‘on par’. If you feel confident in communicating your message, that’s great. But what about your audience? Do they master the instrument of communication to engage in your communication? Are they equipped enough to join the conversation and make it count?
We talk about creating a great workplace for technical employees, but we don’t understand how they like to communicate. That they are overwhelmed with assertive talk and therefore stay numb. How can we use the full potential of our greatest asset – our people – if we do not invest in the way we connect with each other? You can’t master the instrument of communication overnight, but investing in your insights and skills, getting the right practice and advice is a great way to start. This is the attitude you need. The attitude to truly appreciate your greatest asset. And make it count!
by empoweringpeople | Feb 27, 2018 | communication
Een geweldige vraag. Taaltechnisch mooi zuiver. Maar nee, we hebben het liever over de why. Met veel dank aan Simon Sinek’s “Start with the why”. Het boek is bestseller en de video’s op YouTube al miljoenen keer bekeken. En dus wordt er heel wat tijd besteed aan het formuleren van de ‘why’. Veel te veel tijd…..
Zijn boodschap is goed gelukt. We starten met de why, maar het probleem is dat we niet veel verder komen. Er gaan veel uren (soms dagen) zitten in de brainstorms die leiden tot een gezamnelijke ‘why’. Iets verder in het traject loopt het niet lekker en dan is de conclusie dat we (toch) niet echt een gezamenlijke why hebben. Dus gaan we weer brainstormen, tenslotte is het inmiddels ‘not done’ om zonder ‘why’ te beginnen. Een soort continuous loop. Herkenbaar?
Het is goed en stimulerend om te werken aan zingeving en daar een beeld bij te hebben. Maar het blijkt dat het rete moeilijk is om die why te formuleren. Het resultaat is vaak een wollige zin, ontstaan vanuit een serie concessies, waar iedereen een ander beeld van heeft. Dat helpt niet bij richting geven en dus loop je vast.
Klare taal
We love the ‘why’, maar raken de bedoeling uit het oog. Als je richting wilt geven, is klare taal wel zo fijn. In je eigen taal Sorry mister Sinek, back to Dutch.
Wat als je de vraag stelt ‘Wat is de bedoeling?
Goede vraag, verkeerd antwoord
De vraag ‘wat is de bedoeling?’ moet als antwoord een zelfstandig naamwoord hebben. Het is iets concreet. Dat is mooi, want dan kun je er ook een beeld bij hebben. Toch geven we vaak antwoord met een activiteit; een werkwoord. En ja.. er is ook vaak een relatie, maar het is niet hetzelfde.
Een voorbeeld: samenwerking versus samenwerken. Nu kun je als bedoeling hebben ‘Samenwerking’. Dat is iets wezenlijks anders dan ‘de bedoeling is dat we gaan samenwerken’. Door het zo te benoemen, geef je geen richting aan het doel, maar geef je invulling aan de activiteit; wat je gaat doen. Terwijl het hele idee van een bedoeling (of een why) is om richting te geven. Samen een beeld te hebben over waar we heen gaan. Het moet juist niks zeggen over ‘hoe’ we daar komen. Er zijn immers vele wegen naar Rome. Juist dat willen we open laten, om ruimte te geven aan de expertise, inzichten en energie van iedereen die kan dragen.
In mijn werk merk ik dat we niet zo houden van de bedoeling. We slaan dat over en pakken meteen door naar het doen. Nu hou ik echt van doeners (zie ook mijn artikel Praters zijn de boosdoeners). Toch is doen vanuit de bedoeling veel gaver en effectiever. En als je die vraag dan gaat stellen, let dan op dat je het juiste antwoord krijgt. Of dat je samen als team het juiste antwoord formuleert. Onze bedoeling is ….
Nederlands is zo gek nog niet. Klare taal helpt ons allemaal. Hang dat maar aan de muur 🙂